Bir içmimar için malzeme, imâlât ve uygulama bilgisi ne kadar önemlidir?

Tereddütsüz hepimiz, çok önemli olduğunu söyleyebiliriz rahatlıkla.
Fakat ben şimdi farklı bir bakış açısından baktırmak istiyorum sizleri konuya.

1- İmâlât ve malzeme bilgisinin bir içmimar için çok önemli olduğu düşüncesi, yeni şeyler öğrenmek için insanı teşvik etmekle yarar sağladığı gibi, bilmediği bir ayrıntı karşısında insanın kendisinde eksiklik hissetmesine sebep olmakla da zarar verebilir.

Ne demek mi istiyorum?

İçmimar her şeyi bilmek zorunda değildir demek istiyorum.
Bilmediğiniz bir konuyla, ayrıntıyla karşılaştığınızda kime olursa olsun sormakdan çekinmeyin, bu sizi küçültmez.

Bizler her şeyi bilecek olsaydık mühendislere, teknisyenlere, kalfalara, ustalara ne gerek vardı ki?
"Şuna bak, içmimar olmuş ama daha şunun şöyle yapılması gerektiğini bile bilmiyor.." gibi tepkiler verenler illaki bir yerlerde karşınıza çıkacaktır.

Bırakalım isteyen istediği gibi düşünsün..
Siz herşeyi bilmekle yükümlü olmadığınızın, içmimar olmanın zaten başlı başına büyük bir yükümlülük olduğunun rahatlığını üzerinizde hissedin ve başkalarına da hissettirin.

Bilmediğiniz bir şeyle karşılaştığınızda bundan gocunmayın, çekinmeden sorun.
Göreceksiniz çevrenizdekilerle ilişkileriniz daha sağlıklı olacaktır.
Siz böyle rahat davrandıkça daha hızlı öğrenirsiniz ve zaten kısa zamanda "tecrübeli" hale gelirsiniz.

Yaptığınız tasarımlar için "bu üretilemez, bu içmimar hiç bir şey bilmiyor!" gibi abuk subuk eleştirilerde bulunanlarla karşılaşırsanız, onlara şöyle söyleyebilirsiniz: "ben bunu böyle görmek istediğim, böyle hayal ettiğim için böyle çizdim. Bu, tasarım sürecinin bir parçası olarak değerlendirilmelidir."

2- İmâlât ve malzeme bilgisi, tasarımcıyı farkında olmadan, kısıtlı bir seçenekler dünyasına hapsedebilir. Üretim teknolojileri ve malzemeye dair bilgiler, insanları belli kalıplara göre tasarım yapmaya yönlendirir. Halbuki sanatçı insan, böylesi kalıpların sınırlarını zorlayabilen insandır. "Bilen" birilerinin bir tasarımın gerçekleştirilmesine engel olarak gördüğü şeyler, diğer "bilmeyen" bazıları için öyle olmayabilir ve bazen uygulama sorunlarına çözüm ararken bilmeyen birinin gözüyle bakmak yeni ufuklar açabilir. Üretimin imkânlarını bilmek kadar, hatta belki daha fazla, özgürce hayal edebilmek de kıymetlidir. Ayrıca yeni üretim imkânlarının geliştirilmesinde, mevcut imkânları zorlayan özgür ruhlu insanların da katkısı vardır.

3- Bilindiği gibi, fikir projesi başkadır, uygulama projesi başkadır.
Uygulama projesini iyi çizebilmek, büyük oranda uygulama tecrübesine sahip olmaya bağlıdır. Fakat bir fikir projesinin kıymeti, taşıdığı farklılık ve yenilik nisbetinde artar. Yani uygulama tecrübesiyle pek de alakalı değildir.

Benim anlatmak istediğim şey özetle şu:
Bir içmimarı içmimar yapan şey nedir?
Uygulama, malzeme, teknoloji vb. bilgisi mi? yoksa tasarım gücü mü?
Hangisini elde etmek daha zordur?
Uygulama tecrübelerini kazanmak için ne okul okumaya, ne de herhangi bir özel çaba harcamaya gerek yoktur.
Sektörün uygulama alanındaysanız, zaten bunları kendiliğinden öğrenirsiniz.
Hani derler ya, eşeği bağlasan mezun olur diploma alır diye, işte öyle.
Yani şantiyeye eşeği de bağlasan, o da öğrenir yani uygulamaya dair bir şeyler.
Niçin derler "vay sen şu malzemeyi nasıl duymamış olursun" diye?
Çünkü o kadar kolaydır da ondan.
Gidersin iki fuara, ne var ne yok görmüş olursun.
Fakat sanat ve sanatsal tasarım öyle değil.
O öğrenilebilir bir şeyse şayet, sadece okulda ve gayet uzun bir süreç içinde, meşakkatle ve fedakârlıkla öğrenilebilir.
O da yetmez, yıllarını verirsin mesleğine ve gerçek tasarımla birleştirirsin aldığın eğitimi.
Şimdi sen 4 sene dirsek çürüt, geceni gündüzüne kat, sonra biri çıkıp seni "daha şu malzemeyi bile bilmiyorsun sen nasıl içmimarsın" diyerek eleştirmeye kalksın! Yok öyle şey!
Bilmeyebilirim, iyi bir içmimar olduğumu isbatlamak için bilmek zorunda da değilim, işte o kadar.
Genç meslekdaşlarımdan genelde bu yönde yakınmalar duyduğum için yazıyorum bunları.
Okullarda uygulamaya yönelik yeterince eğitim verilmediğinden yakınıyor herkes.
Ne kadar uğraşılırsa uğraşılsın, okullar işin o yönünü tam olarak veremez.
Fakat asıl önemlisi vermek zorunda da değildir.
Sadece en temel bilgiler verilir uygulamaya dair, gerisini kişi kendisi tamamlar, doğrusu da budur.