Rekabet mi, İntihar mı?

Mesleğimizde hizmet ücretlendirmesi konusunda korkunç bir başıbozukluk hakim.
Her içmimar veya içmimar olduğunu iddia eden her kimse, kafasına göre fiyat belirliyor.
Bundan yıllardan beri canım yanmıştır, yine de yanmaya devam ediyor.

Geçtiğimiz günlerde, Ankara'da Panora avm de, uluslararası bir giyim markasına ait mağazanın içmimari proje ve denetim hizmeti için teklif verdim.
Bildiğiniz gibi Panora, A+ müşteriye hitap eden son derece lüks bir avm dir.
Mağaza, asma kat dahil 270 m²
Galeriye bakan güzel bir konumda.
Aylık kirası tahminen en az 10.000 Dolar.
Halihazırdaki mekan donatımı ise tam anlamıyla derleme-toplama.
Her biri ayrı telden çalan gelişigüzel raflar, pvcden zemin kaplamaları falan tam bir rezalet.
Marka'nın ilgili yöneticileri dükkan sahibini uyarmışlar en kısa zamanda mağazayı markaya yakışır bir hale sokması konusunda.

İçmimarlar Odası'nın fiyat listesine göre, sadece proje bedeli 10.000 TL.
İşin ortalama piyasası ise proje + denetleme olarak 10.000 Dolar civarında.
Bunun çok daha üstünde fiyatlar da var ama biz bunu ortalama kabul edebiliriz.
Benim verdiğim fiyat ise proje + uygulama için 8.000 TL.
Pazarlığa da açık olduğumu ima ettim ayrıca.

Bu gün aldığım habere göre iş başka bir güya içmimara verilmiş.
Güya dedim çünkü ben içmimar olduğunu iddia eden herhangi biri olmasını diliyorum çünkü hiç bir meslekdaşıma konduramıyorum yaptığını.
Tahmin edin kaça?
Proje + denetleme için 1.500 TL'ye anlaşmışlar iyi mi?

Şimdi diyebilirsiniz ki işveren bu işin hakkının ne olduğunu bilemiyorsa, o fiyata yapılacak işten hayır gelmeyeceğini akıl edemiyorsa bırakalım ne hali varsa görsün!
Ama hayır böyle diyerek meseleyi çözemeyiz.
Bu başıbozukluğa seyirci kalınmamalı.

Bu bir rekabet ortamı değildir.
Bu bir intihar ortamıdır.
Bu fiyata işi yapmayı kabul eden içmimar neye göre fiyat kırmış olabilir?
Belki işin devamının geleceğine ümit bağlayarak...
Büyük yanılgı..

Çünkü ben zaten o işverenle iki kere iş yapmışım.
Hani devamı geldi mi?
Tanışma olsun diye ben de ilk iki işi ucuza yaptım.
Gerçi onlar outlet mağazası olduğu için daha basitti ama yine de ucuza yaptım.
Tam A+ mağaza yapmaya sıra geldiği zaman, benim öncekilere göre daha gerçekçi bir fiyat istememle birlikte müşteri kendine başka bir içmimar arayışına girdi.

Arkadaşlar müşteri vefasızdır.
Önünüze atılan -cek -caklı yemlere güvenip boşuna fiyat kırmayın.
İntihardır bu.

Sizlerin bineceği dal, -cek -caklı vaadler değildir.
Meslekî prensiplerdir.
Meslekî prensiplerinizden taviz verirseniz, gerçek anlamda bindiğiniz dalı kesmiş olursunuz.

Herkese başarılar dilerim.

Şöyle bir örnek vereyim:

Şimdi kış mevsimi ve inşaat işleri genellikle ölü.
Böyle bir dönemde bir karoseramik döşeme ustası, son bir aydır evinde yatıyor, hiç bir iş alamamış bile olsa, belli bir seviyenin altında bedelle iş almayı kabul etmiyor.

Niye kabul etmiyor biliyor musunuz?
Çünkü kendi değerini biliyor da ondan.
Bu günlerde belki bir ay boş kalır, belki iki ay boş kalır ancak mevsim açıldığında değerinde iş alabileceğine inanıyor.
Kışın bir iki ay boş kalmayayım diye fiyat kırarak iş almakdansa, hiç iş almamayı tercih ediyor.
Çünkü biliyor ki kendi değerini (piyasasını) bir sefer düşürürse, geri yükseltmesi zor olur.

Siz kendi değerinizi bilmezseniz ve kendinize saygı duymazsanız, karşınızdaki niye bilsin ve saygı duysun ki?